Zioła na działce

Lubczyk

Lubczyk - często kojarzy się wyłącznie z rosołem. Można go jednak dodawać i do kartoflanki, zupy pomidorowej oraz jarzynowej. Świeże listki dodajemy do białych sosów, jako zieleninę do sałat i gotowanego bobu. Suszonymi listkami lub korzeniem przyprawiamy ciemne sosy, duszone mięsa i warzywa oraz potrawy z ryb. Lubczykiem naciera się drób przed pieczeniem.

Kędzierzawość

Chorobę tę powoduje grzyb porażający liście, rzadziej kwiaty i owoce. Najbardziej charakterystyczne i widoczne są objawy na liściach, które są porażone już w najwcześniejszych fazach rozwojowych. Porażone liście są silnie zdeformowane, zgrubiałe i kruche. Przybierają początkowo żółte, później karminowe i wreszcie brunatne zabarwienie. Pod koniec czerwca większość porażonych liści opada.
W przypadku bardzo silnego porażenia liści brzoskwiń, co obserwujemy w ostatnich kilku latach, należy przeprowadzić dwa opryskiwania. Pierwsze jesienią po opadnięciu liści - w pierwszych dniach listopada, drugie wiosną w fazie nabrzmiewania pąków (w temperaturze powyżej 6°C). Należy zastosować Miedzian 50 WP lub Syllit 65 WR. Opryskiwanie musi być bardzo dokładne i obfite, ponieważ na korze pędów i łuskach pąków zimują zarodniki grzyba.

Melisa

  • niedziela, 14 sierpień 2016 16:12
  • Tekst:  "Działkowiec"

W ziołowym kąciku na działce nie powinno zabraknąć melisy. Obok walorów użytkowych odznacza się urodą aromatycznych liści. Melisa lekarska jest bylina pochodzącą z rejony śródziemnomorskiego. Roślina pod ziemią wytwarza silne kłącza z licznymi rozłogami. Łodyga jest rozgałęziona, do jednego metra wysoka, na jej szczytach wyrastają w kątach liści niewielkie białe lub różowe kwiaty.

Kwitnie od lipca do jesieni. Liście są dosyć duże sercowate. Cala roślina charakteryzuje się silnym cytrynowym aromatem. Jest rośliną miododajną. Nazwa Melisa oznacza pszczołę miodną. Roślina ma podobne właściwości jak miód i mleczko pszczele. Sokiem z melisy naciera się nowe ule, aby przywabić pszczoły. Roślina znana już była starożytnym Grekom, Egipcjanom, Rzymianom i Arabom. W Europie rozprzestrzeniła się w średniowieczu dzięki benedyktynom. O zielu melisy mówiono, że przywraca młodość, wzmacnia mózg, podtrzymuje osłabionych, zapobiega łysieniu. Roślina wymaga gleb o wysokiej kulturze, żyznych, próchnicznych, wilgotnych, bogatych w wapń. Lubi stanowiska słoneczne, ciepłe, osłonięte od wiatru. Można ją rozmnażać z nasion lub przez podział matecznych, którego dokonuje się późną jesienią lub wczesną wiosną.

Nasiona do gruntu wysiewa się na początku maja. Można też wyprodukować rozsadę w domu, wtedy nasiona wysiewamy w połowie marca, a do gruntu sadzimy w połowie maja, żeby rośliny nie wymarzły. Sadzimy w rozstawie 30 x 40 cm. Młode rośliny są wrażliwe na przesuszenie dlatego po posadzeniu należy glebę obficie podlać i później nie dopuścić do przesuszenia. Mimo, że melisa dosyć dobrze przystosowała się do naszych warunków klimatycznych, powinno się obkopać rośliny jesienią, w celu ochrony przez wymarzaniem zimą. Aby odmłodzić rosnące kilka lat na tym samym stanowisku rośliny wskazane jest ich wykopanie, podzielenie i posadzenie fragmentów kępy, najlepiej w nowe miejsce lub w to samo, ale po dodaniu dobrze przygotowanego kompostu. Można również pozostawić jeden pęd na nasiona, wtedy w następnym roku powinny wzejść młode siewki w pobliżu rośliny matecznej. Melisa doskonale rośnie również w doniczce w domu czy skrzynce na balkonie.

Zbiór
Do suszenia zbieramy całe ziele przed albo na początku kwitnienia, czyli z reguły w czerwcu, drugi raz w sierpniu. Można suszyć całe rośliny lub też oberwać liście jako bardziej cenny surowiec. Suszymy w miejscu zacienionym i przewiewnym, nie ugniatając roślin ponieważ ziele łatwo się zaparza i czernieje. Zielone listki zbieramy sukcesywnie w miarę potrzeby.

Właściwości lecznicze
Główną substancją czynną zawartą w zielu Melisy jest olejek eteryczny. Najbardziej znane i najbardziej wykorzystywane w praktyce jest działanie uspokajające liści melisy. Stosuje się je w leczeniu bezsenności, migreny, nerwicach serca i uczuciu niepokoju. Także w nerwicach wegetatywnych przewodu pokarmowego, w dolegliwościach trawiennych. Ma również właściwości przeciwbakteryjne. Zewnętrznie melisę w formie okładów ze świeżego ziela stosujemy na otarcia, rany, na bolesne opuchnięte miejsca i na ukąszenia przez owady. Olejek można stosować do masażu w przypadku depresji, w dolegliwościach płuc i jako środek odstraszający owady.

Zastosowanie w kuchni
Do celów kulinarnych zrywa się świeże liście przez cały okres wegetacji. Intensywny, cytrynowy aromat roślin pozwala traktować melisę jako namiastkę cytryny i dodawać ją do sałaty, sałatki z pomidorów lub ogórków. Używa jej się także do przyprawiania mięs, szczególnie drobiu oraz ryb. Melisa bardzo dobrze komponuje się z różnymi deserami owocowymi, zupami owocowymi, a dodanie kilku listków do zaparzanej herbaty lub do kompotu owocowego wzbogaci je o cytrynowy aromat.

Roślina ozdobna
Melisa bardzo ciekawe jasnozielone zabarwienie liści i często sadzona jest na rabacie roślin ozdobnych lub też na obrzeżach rabat, gdzie może być formowana na niski żywopłot.

Zastosowanie w ogrodzie
Melisa jest dobrym sąsiadem dla warzyw kapustnych, kwitnąca przywabia pszczoły oraz wiele innych pożytecznych owadów.

Artykuły powiązane

  • Dziurawiec
    To bardzo ważna roślina lecznicza i miododajna. Warto się nią zainteresować.Dziurawiec zwyczajny znany również pod nazwami świętojańskie ziele, krew Chrystusa, dzwonki Panny Marii, krzyżowe ziele, przestrzelon, jest ważną rośliną leczniczą, barwierską i miododajną. Występuje powszechnie w strefie klimatu umiarkowanego całej…
    Czytaj dalej...
  • Nalewki ziołowe
    Efekt naszych wysiłków w ogrodzie to bogate zbiory warzyw i owoców, a także ziół. Warto je wykorzystywać w różny sposób, także w postaci nalewek.
    Czytaj dalej...