GłównaModernizacja działkiŁaweczki w ogrodzie

Modernizujmy ogrody

Lubczyk

Lubczyk - często kojarzy się wyłącznie z rosołem. Można go jednak dodawać i do kartoflanki, zupy pomidorowej oraz jarzynowej. Świeże listki dodajemy do białych sosów, jako zieleninę do sałat i gotowanego bobu. Suszonymi listkami lub korzeniem przyprawiamy ciemne sosy, duszone mięsa i warzywa oraz potrawy z ryb. Lubczykiem naciera się drób przed pieczeniem.

Kędzierzawość

Chorobę tę powoduje grzyb porażający liście, rzadziej kwiaty i owoce. Najbardziej charakterystyczne i widoczne są objawy na liściach, które są porażone już w najwcześniejszych fazach rozwojowych. Porażone liście są silnie zdeformowane, zgrubiałe i kruche. Przybierają początkowo żółte, później karminowe i wreszcie brunatne zabarwienie. Pod koniec czerwca większość porażonych liści opada.
W przypadku bardzo silnego porażenia liści brzoskwiń, co obserwujemy w ostatnich kilku latach, należy przeprowadzić dwa opryskiwania. Pierwsze jesienią po opadnięciu liści - w pierwszych dniach listopada, drugie wiosną w fazie nabrzmiewania pąków (w temperaturze powyżej 6°C). Należy zastosować Miedzian 50 WP lub Syllit 65 WR. Opryskiwanie musi być bardzo dokładne i obfite, ponieważ na korze pędów i łuskach pąków zimują zarodniki grzyba.

Ławeczki w ogrodzie

  • środa, 18 lipiec 2012 10:10
  • Tekst:  "Działkowiec"

Drewniana ławka świetnie wkomponuje się w każde ogrodowe wnętrze. Ławka to nieodzowny element każdej działki. Ustawiana jest zwykle przed budynkiem, z widokiem na przedogródek i alejką. Może znaleźć się jednak w każdym, dowolnym miejscu ogrodu, być częścią altany, pergoli, innej kompozycji lub po prostu samodzielnym akcentem. Często jest wykorzystywana jako zakończenie ścieżki, ustawiana na placach rekreacyjnych i tarasach.

Z jakich materiałów?
Jeszcze do niedawna najczęściej można było zobaczyć na działkach ławki z plastiku. Moda na nie wynikała przede wszystkim z łatwości utrzymania plastikowych mebli, mobilności (są lekkie), możliwości szybkiego składania, rzekomej długowieczności i w końcu stosunkowo niskiej ceny. Wydawałoby się, że plastikowe meble mają same zalety, jednak po bliższym przyjrzeniu, okazuje się, że niekoniecznie. Łatwo je zmyć, ale z biegiem czasu coraz trudniej doczyścić, kolor często blaknie na słońcu, zarysowane czy zadrapane miejsca wyglądają nieestetycznie i nie można ich naprawić, są zimne w odbiorze i niestety źle komponują się z otoczeniem. Są w większości po prostu nieładne. Nie dziwi zatem powrót do ławek drewnianych, żeliwnych czy nawet kamiennych. Największym powodzeniem cieszą się jednak ławki drewniane. Jest to materiał ciepły, naturalny, dobrze komponujący się w każdym ogrodzie i przy niewielkim nakładzie pracy, bardzo trwały. Odpowiednio pielęgnowana drewniana ławka posłuży niewątpliwie wiele lat. Samodzielnie można również naprawić drobne usterki i odświeżyć stare meble. Ławki z drewna egzotycznego dodatkowo będą o wiele trwalsze i odporniejsze na warunki atmosferyczne niż te wykonane np. z drewna sosnowego. Drewno egzotyczne, podobnie jak drewno grabu, robinii, buka w zasadzie nie wymaga konserwacji, jednak wskazane jest pomalowanie go specjalnym olejem do konserwacji twardego drewna. Olej wnika głęboko w drewno, wydobywa jego barwę i rysunek.

Zanim kupimy
Na rynku dostępnych jest obecnie bardzo dużo modeli ławek drewnianych. Różnią się między innymi gatunkiem drewna, sposobem wykonania, wzorem czy dodatkami takimi jak np. żeliwne elementy. Przed zakupem warto zastanowić się dobrze nad wyborem. Należy wziąć pod uwagę charakter działki i miejsce gdzie będzie ustawiona. Istotna jest oczywiście strona finansowa, jednak przy tak bogatej ofercie producentów każdy powinien znaleźć coś na swoją kieszeń. Pojawiają się także ławki z naturalnych konarów drzew, artystyczne czy rzeźbione, gdzie cena jest często sprawą indywidualną i umowną. Do wyboru są także komplety law ze stołem lub tzw. stoły piknikowe, gdzie siedziska są na stałe połączone ze stołami. Gotowe ławki najczęściej są zbudowane z drewna zaimpregnowanego ciśnieniowo. Trwałość takiego drewnianego siedziska jednak znacznie się zwiększy, jeśli dodatkowo pomalujemy go specjalnym impregnatem do drewna (bezbarwnym, kolorowym), wodoodporną farbą lub lakierem.


 

 

Jak zbudować ławkę?
Osoby o zamiłowaniu do majsterkowania w drewnie, z łatwością mogą wykonać ławkę samodzielnie. Pierwszy przykład to pomysł na bardzo prostą ławkę. Będą potrzebne dwa pieńki równej wysokości i deski długości około 120 cm. Wysokość ławki powinna wynosić około 40 cm (dla dorosłych). Szerokość desek jest uzależniona od rozmiaru pieńków, możliwe, że wystarczy jedna szeroka deska. Malowniczo wyglądają pieńki z brzozy. Minusem jednak takiej ławki jest to, że brzozowa kora dłużej utrzymuje wilgoć i trzeba się liczyć z tym, że już po kilku latach kora zacznie odchodzić od pnia. Może być jednak zastosowane w tej propozycji trwalsze drewno np. dębowe. Ważne, aby wszystkie elementy zaimpregnować i dopiero wkopać w przepuszczalne podłoże. Dodatek piasku zapewni szybki odpływ wody opadowej. Deski, służące za siedzisko, należy przymocować do pieńków wkrętami do drewna i pomalować na wybrany kolor. Aby deska nie pękła, lepiej nie używać gwoździ tylko właśnie wkrętów. Dobrze jest wysunąć siedzisko około 10 cm poza pieńki. Między pieńkami a siedziskiem można zostawić dystans, montując np. podkładkę tak, aby deska nie leżała wprost na pieńku. Pozwoli to na lepsze odprowadzanie wody i schnięcie ławki po deszczu. Tego typu ławka powinna zostać ustawiona na stałe, ze względu na ciężar pieńków i brak dodatkowego usztywnienia konstrukcji. Będzie dobrze wyglądała w niedużym, zacisznym zakątku, w otoczeniu roślin i płukanego żwiru, zapewniającego jednocześnie dobry odpływ wody. Dla wygody można dobudować oparcie. Inny przykład to znacznie trwalsza konstrukcja składająca się z dwóch ceglanych słupków i siedziska wykonanego z desek połączonych śrubami. Taką ławkę warto zbudować bezpośrednio na ustabilizowanej powierzchni np. na kamiennych lub betonowych płytach. Płyty kładziemy na dobrze ubitym gruncie i podsypce piaskowej lub na utwardzonej nawierzchni. Surowe drewno można zabezpieczyć olejem, a następnie starannie nawoskować. Olej głęboko wniknie w strukturę drewna, wydobywając jednocześnie jego efektowny rysunek i naturalną barwę. Olejowanie zabezpiecza także drewno przed wysychaniem i pękaniem oraz przed zawilgoceniem. Oleje do drewna mogą zawierać też substancje grzybobójcze. Olejowanie trzeba powtarzać mniej więcej co rok.

Artykuły powiązane

  • Źródełka w ogrodzie
    W gorące, letnie dni często myślimy o tym, by jak najszybciej znaleźć się w pobliżu wody, w cienistym, chłodnym otoczeniu. Woda w ogrodzie kojarzy się zwykle z tradycyjnym oczkiem wodnym, które bywa trudne do wykonania i kłopotliwe w utrzymaniu. Problemy…
    Czytaj dalej...
  • Efektowne wejścia na działkę
    Nie na próżno mówi się "jak Cię widzą, tak Cię piszą". To staropolskie przysłowie ma zastosowanie również do działki. Wejście na działkę czy posesję jest niewątpliwie elementem najbardziej rzucającym się w oczy. Ponieważ zwykle jest widoczne z alejki ogrodowej lub…
    Czytaj dalej...