GłównaKwiatyRóże - rozmnażanie

Kwiaty na działce

Lubczyk

Lubczyk - często kojarzy się wyłącznie z rosołem. Można go jednak dodawać i do kartoflanki, zupy pomidorowej oraz jarzynowej. Świeże listki dodajemy do białych sosów, jako zieleninę do sałat i gotowanego bobu. Suszonymi listkami lub korzeniem przyprawiamy ciemne sosy, duszone mięsa i warzywa oraz potrawy z ryb. Lubczykiem naciera się drób przed pieczeniem.

Kędzierzawość

Chorobę tę powoduje grzyb porażający liście, rzadziej kwiaty i owoce. Najbardziej charakterystyczne i widoczne są objawy na liściach, które są porażone już w najwcześniejszych fazach rozwojowych. Porażone liście są silnie zdeformowane, zgrubiałe i kruche. Przybierają początkowo żółte, później karminowe i wreszcie brunatne zabarwienie. Pod koniec czerwca większość porażonych liści opada.
W przypadku bardzo silnego porażenia liści brzoskwiń, co obserwujemy w ostatnich kilku latach, należy przeprowadzić dwa opryskiwania. Pierwsze jesienią po opadnięciu liści - w pierwszych dniach listopada, drugie wiosną w fazie nabrzmiewania pąków (w temperaturze powyżej 6°C). Należy zastosować Miedzian 50 WP lub Syllit 65 WR. Opryskiwanie musi być bardzo dokładne i obfite, ponieważ na korze pędów i łuskach pąków zimują zarodniki grzyba.

Róże - rozmnażanie

  • niedziela, 21 sierpień 2016 15:56
  • Tekst:  "Działkowiec"

To prosta, szybka i efektywna metoda rozmnażania róż, choć wymagająca pewnej wprawy. Obecnie okulizacja jest powszechnie stosowana u róż uprawianych w gruncie. Okulizowane krzewy cechuje większa odporność na niesprzyjające warunki wzrostu, silniejszy wzrost, obfitsze kwitnienie, większa zdrowotność, dłuższe życie rośliny.

Podczas uprawy takich krzewów należy regularnie usuwać odrosty podkładek, które szybko mogą zagłuszyć odmianę szlachetną. Inne metody (sadzonkowanie, siew nasion) stosuje się dla dzikich gatunków, odmian botanicznych, podkładek, a także niektórych odmian róż z grup parkowych i okrywowych. Doskonale rosną one na własnych korzeniach. Nie wymagają usuwania odrostów podkładek, co jest dużą zaletą, zwłaszcza na większych rabatach, u gęstych krzewów o silnie kolczastych pędach, tam gdzie pielęgnacja jest trudna lub rzadko się ja wykonuje.

Jaka podkładka
Duże znaczenie dla powodzenia okulizacji i uprawy ma właściwy dobór podkładki dla okulizowanej odmiany, a także od rodzaju gleby i warunków klimatycznych oraz zastosowania (np. róże pienne). Podkładka ma wpływ na późniejszy wzrost i rozwój krzewu, wielkość i barwę kwiatów. Zdarza się także niezgodność fizjologiczna pomiędzy komponentami. W Polsce jako podkładki przeważnie stosuje się odmiany róży dzikiej (Rosa canina, np. „Schmid's Deal”, „Inermis”, a także „Pfander”, ”Polmers”, „Laksa”, „Kokulinsky”, „Heinsohns Record” oraz różę wielokwiatową (Rosa multiflora), a popularność danej podkładki zależy głównie od regionu. Inne używane są znacznie rzadziej np. róża rdzawa (Rosa rubiginosa).

Uprawa i przygotowanie podkładek
W odpowiednio uprawioną i nawiezioną glebę bardzo wczesną wiosną sadzi się jednoroczne podkładki w rozstawie 12-14 cm x 60-80 cm. Można też sadzić w maju rozsadę róży wielokwiatowej (okulizacja sierpień) - cykl rozmnażania krzewów róż wynosi wtedy 18-19 miesięcy od chwili wysiania nasion. Podkładki sadzi się tak, by szyjka korzeniowa była nad poziomem gruntu, po czym obsypuje się rośliny ziemią na wysokość kilku centymetrów. Zagon należy odchwaszczać, rośliny chronić przed chorobami i szkodnikami, a podczas suszy - nawadniać. Około 3 tygodnie przed okulizacją (zwykle koniec VI -początek VII), jeżeli szyjki korzeniowe odpowiednio nie zgrubieją, zwłaszcza podczas suszy, często stosuje się pogłówne nawożenie azotowe.

Przeprowadzenie zabiegu
Róże okulizuje się w tzw. śpiące oczko, przeciętnie od potowy VI do polowy IX. Termin zależy głównie od rodzaju podkładki i przebiegu pogody. Zwykle jest to VII. Czas okulizacji wielu odmian podkładek jest krótki . Zwłaszcza w gorące lata podkładki mogą szybko tracić soki i zrzucać liście. Dzień, w którym wykonuje się zabieg, powinien być bezdeszczowy, pogodny. Zrazy pobiera się tuż przed okulizacją. Ścina się pędy zdrowe, o dobrze wykształconych oczkach, najlepiej w pełni kwitnienia. Pędy po ścięciu pozbawia się liści i chroni przed wysuszeniem, owijając w mokre szmatki lub papier (gazety), a następnie w folię. Tak można je przechować kilka dni w chłodnym miejscu np. w lodówce. W dniu okulizacji pozbawia się pędy kolców. Najpierw przed samym zabiegiem odsłania się szyjki korzeniowe podkładek z ziemi i dokładnie oczyszcza np. wilgotną szmatką. Następnie na oczyszczonej szyjce korzeniowej podkładki wykonuje się nacięcie kory w kształcie litery "T". Służy do tego nóż zwany okulizakiem. Z przygotowanego wcześniej zraza zdejmuje się tarczkę okulizacyjną - pąk (oczko), prowadząc nóż dość płytko, delikatnie, pod oczkiem wzdłuż pędu, w kierunku od dołu do szczytu pędu, tylko z cieniutką warstewką drewna, które najlepiej jest usunąć. Wielkość tarczki powinna być dostosowana do grubości podkładki. Nacięcie na szyjce podkładki rozchyla się delikatnie i wsuwa się w powstałą szparę ścięte oczko, pomagając sobie przy tym tzw. piętką okulizaka.

Nadmiar tkanek tarczki okulizacyjnej ścina się okulizakiem na wysokości poprzecznego nacięcia "T", tak, aby cała tarczka znalazła się w odpowiednim miejscu i dobrze przylegała. Następnie całość wiąże się mocno. Służą do tego najczęściej proste w użyciu łatki okulizacyjne (naciągane i spinane od tyłu spinaczem) lub paski folii (owijane wokół szyjki i wiązane). Jeżeli oczka podkładki są zasłonięte materiałem wiążącym, nie obsypuje się ich po okulizacji, ale dopiero późną jesienią - chroniąc je w ten sposób przed zimową aurą. Po około 2 tygodniach po okulizacji można sprawdzić jej efekt. Przyjęte oczka są zielone i nabrzmiałe. Oczka brązowiejące zamierają. Wczesną wiosną następnego roku oczka odsłania się, a koronę podkładki ścina ok. 1 cm nad oczkiem. Po wyrośnięciu u szlachetnego pędu 5-6 liści (ok. 15 cm) uszczykuje się pęd w celu rozkrzewienia. Zabieg powtarza się 2-3 razy. Jesienią uzyskuje się młode okulanty róż gotowe do sadzenia na miejsce stałe.

Okulizacja róż piennych
Uzyskanie podkładek dla róż piennych jest bardzie skomplikowane i dłuższe. Polega na wyprowadzeniu silnego, prostego pędu podkładki, na którym na odpowiedniej wysokości okulizuje się oczka (co najmniej 2 po przeciwnych stronach).

Artykuły powiązane

  • Jak często wykopywać cebule kwiatów
    Czy wykopywać i przechowywać rośliny cebulowe i bulwiaste, które zakończyły już kwitnienie? A może jednak zostawić je w glebie? Jak postępować z wykopanymi cebulami, aby zapewnić im prawidłowy wzrost i kwitnienie w…
    Czytaj dalej...
  • Robimy sadzonki bylin
    Sadzonkowanie jest dość mało znanym, choć zwykle łatwym do wykonania sposobem rozmnażania bylin. Jedną z najprostszych metod, którą możemy wykonywać właśnie w czerwcu, jest sporządzanie sadzonek pędowych.
    Czytaj dalej...