GłównaKwiatyRośliny wodne

Kwiaty na działce

Lubczyk

Lubczyk - często kojarzy się wyłącznie z rosołem. Można go jednak dodawać i do kartoflanki, zupy pomidorowej oraz jarzynowej. Świeże listki dodajemy do białych sosów, jako zieleninę do sałat i gotowanego bobu. Suszonymi listkami lub korzeniem przyprawiamy ciemne sosy, duszone mięsa i warzywa oraz potrawy z ryb. Lubczykiem naciera się drób przed pieczeniem.

Kędzierzawość

Chorobę tę powoduje grzyb porażający liście, rzadziej kwiaty i owoce. Najbardziej charakterystyczne i widoczne są objawy na liściach, które są porażone już w najwcześniejszych fazach rozwojowych. Porażone liście są silnie zdeformowane, zgrubiałe i kruche. Przybierają początkowo żółte, później karminowe i wreszcie brunatne zabarwienie. Pod koniec czerwca większość porażonych liści opada.
W przypadku bardzo silnego porażenia liści brzoskwiń, co obserwujemy w ostatnich kilku latach, należy przeprowadzić dwa opryskiwania. Pierwsze jesienią po opadnięciu liści - w pierwszych dniach listopada, drugie wiosną w fazie nabrzmiewania pąków (w temperaturze powyżej 6°C). Należy zastosować Miedzian 50 WP lub Syllit 65 WR. Opryskiwanie musi być bardzo dokładne i obfite, ponieważ na korze pędów i łuskach pąków zimują zarodniki grzyba.

Rośliny wodne

  • niedziela, 21 sierpień 2016 15:51
  • Tekst:  "Działkowiec"

Aby ogród wodny był atrakcyjny latem, należy już wiosną wykonać szereg niezbędnych prac pielęgnacyjnych w jego obszarze. Ogrody wodne są wciąż modne i cieszą się niezwykłą popularnością zarówno wśród działkowców, jak i właścicieli działek przydomowych i rekreacyjnych. Mogą być one małe lub znacznie większe, geometryczne lub bardziej naturalne.

Ich różnorodność jest nieograniczona, jednak aby oczko wodne lub staw spełniało rolę ogrodu wodnego, musi posiadać roślinność. Wybór gatunków i odmian roślin do obsadzenia ogrodu wodnego jest skromniejszy od asortymentu roślin lądowych. Jednak ich zróżnicowanie na przykład w szybkości wzrostu, czy sposobie rozrastania się jest równie wielkie, jak w przypadku bylin ogrodowych. Często są to rośliny dość ekspansywne, szybko rozrastające się oraz mało wymagające.

O urodzie najmniejszego nawet ogrodu wodnego decyduje odpowiednia proporcja nieporośniętej powierzchni, czyli gładkiego lustra wody, do bujnej roślinności. Rośliny nie powinny zajmować zbyt dużo miejsca. Aby to osiągnąć, można uprawiać niektóre rośliny w pojemnikach lub często przesadzać rośliny przy okazji odmładzając je i dzieląc, najlepiej jednak właściwie dobierać gatunki stosownie do wielkości zbiornika jakim dysponujemy.

Rośliny pływające
Gatunki należące do tej grupy rozrastają się bardzo szybko. Aby ograniczyć ich liczebność należy je regularnie odławiać. Zabieg ten jest prosty do wykonania, gdyż rośliny nie zakorzeniają się w gruncie, a jedynie unoszą się na wodzie. Odławiania wymagają takie rośliny jak: włosienicznik wodny (Batrachium aquatile) i rzęsa drobna (Lemna minor). Podobnie traktujemy rośliny podwodne, niezakorzeniające się lub tylko sporadycznie mocujące się w podłożu, jak moczarka kanadyjska (Elodea canadensis). Niektóre rośliny zimują w postaci bulwiastych rozłogów, kłączy, specjalnie przekształconych pąków lub jako boczne pędy opadające na dno zbiornika jesienią. Tak jest w przypadku żabiścieku pływającego (Hydrocharis morsusranae), który jesienią zamiera. Wytworzone wcześniej pąki zimowe opadają na dno. Wiosną roślina szybko się rozmnaża i zarasta powierzchnię wody, uniemożliwiając rozwój roślinom podwodnym i faunie wodnej.

Podobnie zachowuje się paproć - salwinia pływająca (Salvinia natans), która zimuje na dnie zbiornika w postaci zarodników, z których wiosną rozwijają się nowe rośliny. Tak samo jest z osoką aloesowatą (Stratiotes aloides) i okrężnicą bagienną (Hottonia palustris). Jeśli stwierdzimy, że roślin tych jest zbyt wiele, należy część z nich odłowić i wynieść na kompost lub podarować sąsiadom. Rozrastanie się roślin pływających trzeba nieustannie kontrolować, bo w miarę wzrostu temperatury powietrza, a potem również wody, rosną one coraz bujniej i szybciej. Rośliny pływające warto mieć w ogrodzie wodnym, gdyż mają one wiele zalet – pobierają z wody związki mineralne, nie dopuszczają do nadmiernego rozwoju glonów, uwalniają tlen oraz zapewniają miejsce do tarła dla ryb i schronienie dla narybku.

Rośliny wody głębokiej
Są to rośliny o silnych kłączach dlatego najczęściej uprawiane są w pojemnikach. Aby ograniczyć wzrost roślin wiosną możemy podzielić je stosując przy tym zabiegu ogólne zasady rozmnażania bylin ogrodowych. Im wcześniej przeprowadzimy ten zabieg, tym lepiej, bo rośliny te szybko więdną. Przesadzanie należy zakończyć przed kwitnieniem roślin. W ten sposób postępujemy ze strzałką wodną (Sagittaria sagitlilolia), żabieńcem - babką wodną (Atisma plantago-aquatica), pałką wąskolistną (Typha angustilolia), tatarakiem zwyczajnym (Acorus calamus), pałką najmniejszą (Typha minima), kosaćcem żółtym (Iris pseudacorus), turzycą ciborowatą (Carex pseudocyperus). Specjalnego traktowania wymagają grzybienie (Nymphaea - gatunki i odmiany), grążel żółty (Nuphar luteum) oraz grzybieńczyk wodny (Nymphoides peltata), dla których bardzo ważna jest głębokość wody. Niezbyt płytko i nie za głęboko, w zależności od odmiany od 15 cm do 1 m poniżej lustra wody.

W dużych stawach rośliny te można sadzić bezpośrednio do gruntu, ale w sztucznych mniejszych lub większych zbiornikach na ogół uprawia się je w pojemnikach, koszach drucianych lub wiklinowych. Rozmnażając te rośliny trzeba pamiętać, że ich kłącza są bardzo wrażliwe na wysychanie, dlatego zabieg dzielenia należy wykonywać możliwie szybko. Dzielenie kłączy najlepiej przeprowadzić w maju. Usuwamy z nich wtedy wszystkie gnijące części, przycinamy kłącza i sadzimy w podłoże pąkami skierowanymi ku górze.

Rośliny ze strefy przejściowej 
Rozrastanie się tych roślin możemy z łatwością kontrolować, ponieważ ich długie pędy pływają po powierzchni wody lub płożą się wzdłuż brzegu. Aby ograniczyć ich ilość w zbiorniku wystarczy wyciąć niektóre zbyt długie lub za gęste pędy. Czynność tę wykonujemy kilkakrotnie w ciągu sezonu wegetacyjnego. W ten sposób postępujemy z następującymi gatunkami: czermienią błotną (Calla palustris), bobkiem trójlistkowym (Menyanthes trifoliata), tojeścią rozesłaną (Lysimachia nummularia), niezapominajką błotną (Myosostis palustris). Rośliny ze strefy bagiennej Rośliny należące do tej grupy wymagają bardzo dużej wilgotności podłoża i nie znoszą przesuszenia. Wszelkie prace, jak np. wykopywanie, rozdzielanie, ponowne sadzenie, należy przeprowadzać jak najwcześniej w sezonie (po rozpoczęciu wegetacji) przy pochmurnej pogodzie. Dotyczy to takich bylin jak: hutunia sercowata (Houttuynia cordata), kosaciec mieczolistny (Iris ensata), kosaciec syberyjski (l. sibirica), wiązówka błotna (Filipendula ulmaria), sadziec konopiasty (Eupatorium cannabinum), krwawnica pospolita (Lythrum salicaria). Wyjątkiem są bardzo wcześnie kwitnące kaczeńce i pierwiosnek różowy, które przesadzamy i dzielimy po kwitnieniu.

Warto wiedzieć 
Częste przycinanie niezapominajki błotnej (Myosostis palustris) sprawi, że dłużej i obficiej będzie ona kwitła. Przekwitłe kwiatostany krwawnicy pospolitej (Lythrum salicaria) należy ścinać dość wcześnie, aby nasiona nie rozsiewały się masowo. Dotyczy to również żabieńca - babki wodnej (Alisma plantago-aquatica).

Artykuły powiązane

  • Jak często wykopywać cebule kwiatów
    Czy wykopywać i przechowywać rośliny cebulowe i bulwiaste, które zakończyły już kwitnienie? A może jednak zostawić je w glebie? Jak postępować z wykopanymi cebulami, aby zapewnić im prawidłowy wzrost i kwitnienie w…
    Czytaj dalej...
  • Robimy sadzonki bylin
    Sadzonkowanie jest dość mało znanym, choć zwykle łatwym do wykonania sposobem rozmnażania bylin. Jedną z najprostszych metod, którą możemy wykonywać właśnie w czerwcu, jest sporządzanie sadzonek pędowych.
    Czytaj dalej...