GłównaKwiatyRóżaneczniki i azalie

Kwiaty na działce

Lubczyk

Lubczyk - często kojarzy się wyłącznie z rosołem. Można go jednak dodawać i do kartoflanki, zupy pomidorowej oraz jarzynowej. Świeże listki dodajemy do białych sosów, jako zieleninę do sałat i gotowanego bobu. Suszonymi listkami lub korzeniem przyprawiamy ciemne sosy, duszone mięsa i warzywa oraz potrawy z ryb. Lubczykiem naciera się drób przed pieczeniem.

Kędzierzawość

Chorobę tę powoduje grzyb porażający liście, rzadziej kwiaty i owoce. Najbardziej charakterystyczne i widoczne są objawy na liściach, które są porażone już w najwcześniejszych fazach rozwojowych. Porażone liście są silnie zdeformowane, zgrubiałe i kruche. Przybierają początkowo żółte, później karminowe i wreszcie brunatne zabarwienie. Pod koniec czerwca większość porażonych liści opada.
W przypadku bardzo silnego porażenia liści brzoskwiń, co obserwujemy w ostatnich kilku latach, należy przeprowadzić dwa opryskiwania. Pierwsze jesienią po opadnięciu liści - w pierwszych dniach listopada, drugie wiosną w fazie nabrzmiewania pąków (w temperaturze powyżej 6°C). Należy zastosować Miedzian 50 WP lub Syllit 65 WR. Opryskiwanie musi być bardzo dokładne i obfite, ponieważ na korze pędów i łuskach pąków zimują zarodniki grzyba.

Różaneczniki i azalie

  • niedziela, 21 sierpień 2016 15:34
  • Tekst:  "Działkowiec"

Rodzaj różanecznik i azalia (Rhododendron) należy do rodziny wrzosowatych (Ericaceae), liczy około 850 gatunków z czego większość występuje na półkuli północnej od terenów arktycznych aż po góry strefy tropikalnej. W Polsce dziko rośnie jedynie różanecznik żółty, czyli azalia pontyjska (Rh. luteum) o żółtych, silnie pachnących kwiatach. Cechą wspólną wszystkich gatunków jest wytwarzanie na szczytach pędów, już latem, wyraźnie grubszych pąków kwiatowych, które wiosną kolejnego roku rozkwitają.


Różaneczniki i azalie kwitną od kwietnia do lipca. Dzwonkowate kwiaty wszystkich różaneczników, choć są różnej wielkości, mają podobną budowę i najczęściej rozwijają się przed liśćmi, zebrane są w szczytowe baldachogrona. Dominuje jednorodny kolor kwiatów, ale zdarzają się kwiaty dwubarwne. Niezależnie od barwy zasadniczej większość kwiatów posiada ciemniejsze, kontrastowe przebarwienia na płatkach. System korzeniowy roślin wrzosowatych ma specyficzną budowę - korzenie są rozmieszczone płytko i szeroko, stąd łatwo je uszkodzić lub przesuszyć.

Grupy i odmiany
W uprawie oprócz gatunków botanicznych występuje ogromna liczba odmian ogrodowych powstałych w wyniku hodowli. Obecnie odmiany te można podzielić na kilka grup w zależności od ich cech morfologicznych i pochodzenia.

Najważniejsze z nich to:

Różaneczniki wielkokwiatowe - zimozielone, silnie rosnące, krzewy o bardzo dużych i licznych, ale bezwonnych kwiatach. Grupa uważana za najbardziej dekoracyjną, jednak wiele z tych gatunków i odmian jest u nas niedostatecznie odporna na mróz. Dobierając konkretne odmiany, należy się kierować głównie ich odpornością na mróz - cecha ta powinna być podawana zawsze na etykiecie. Wśród klasycznych i sprawdzonych u nas w uprawie odmian różaneczników zimozielonych znajdują się kwitnące na liliowo „Catawbiense Grandiflorum”(V—VI) i „Catawbiense Boursault” (VI), czerwono kwitnąca „Nova Zembla” (V—VI), różowoliliowa „Roseum Elegans” (V—VI) i biało kwitnąca „Cunningham's White” (IV—V). Wśród nowszych, sprawdzonych odmian można polecić czerwoną „American Beauty”, białoniebieską „Blue Peter” czy o niezwykle ciemnych kwiatach „lee's Dark Purple”. Niezwykła różnorodność wśród odmian powoduje, że mamy także odmiany o dwubarwnych kwiatach, wśród których najbardziej spektakularną jest „Hachmann's Charmant”. Większość z tych krzewów w dobrych warunkach dorasta do 2,5-3 m wysokości.

Azalie wielkokwiatowe - krzewy o liściach sezonowych i często mocno pachnących kwiatach oraz dobrej mrozoodporności. Jest tu ogrom odmian o dominujących ciepłych barwach kwiatów - żółtych, pomarańczowych i czerwonych pojawiających się przed lub razem z liśćmi, w IV-V. Odmiany te osiągają najczęściej mniejsze rozmiary niż różaneczniki (do 2 m), a ich liście jesienią często ciekawie się przebarwiają na pomarańczowy czy czerwony kolor. Wśród najpopularniejszych odmian znajdują się pomarańczowo kwitnąca „Gibraltar” czy „Klondyke”, biało kwitnąca”Persil” i ciemnoczerwona „Nabucco”. Oprócz odmian o kwiatach pojedynczych występują także pełnokwiatowe (np. „Homebush”).

Azalie japońskie - krzewy niskie (często do 1 m), zwarte, wolno rosnące o drobnych, zimozielonych lub półzimozielonych liściach i niewielkich, ale licznych, bezwonnych kwiatach oraz zmiennej mrozoodporności. Jako najbardziej niezawodne odmiany, o dobrej mrozoodporności, uważa się „ledicanense” o jasnoliliowych kwiatach czy „Kermesina” o kwiatach wyjątkowo licznych, karminoworóżowych.
Oprócz wymienionych wyżej grup nieco rzadziej występują także zimozielone odmiany z grupy różanecznika jakuszimańskiego i różanecznika Forrest'a. Pierwsze wyróżniają się od mieszańców wielkokwiatowych bardziej zwartym pokrojem i wolniejszym wzrostem, a drugie szerokim i bardzo niskim wzrostem oraz dużymi, czerwonymi kwiatami.

Gdzie sadzić
Najlepszym stanowiskiem do sadzenia odmian zimozielonych jest cieniste lub częściowo ocienione miejsce w sąsiedztwie tarasu lub kącika wypoczynkowego oraz w cieniu starych drzew (np. sosen). Odmiany o liściach sezonowych dobrze znoszą większe nasłonecznienie. Rośliny wspaniale wyglądają w otoczeniu zbiornika wodnego, szczególnie gdy kompozycje składają się z odmian o różnej wysokości i w połączeniu z wyższymi roślinami iglastymi oraz dużymi kamieniami. Azalie japońskie są także jednym z podstawowych składników ogrodów wzorowanych na Dalekim Wschodzie.

Wymagania i pielęgnacja
Kluczem do sukcesu w uprawie różaneczników i azalii jest właściwe przygotowanie podłoża. Rośliny wymagają przepuszczalnego i bezwzględnie kwaśnego podłoża o pH 4-5, z dużą zawartością próchnicy. Krzewy lepiej sadzić w większych grupach niż pojedynczo. W przypadku słabo przepuszczalnego podłoża dobry drenaż jest niezwykle ważny, gdyż zalane korzenie łatwo podlegają chorobom grzybowym. Najlepszym podłożem dla tych roślin jest gleba naturalnie kwaśna, jednak w przypadku jej braku, można wymienić ją na mieszaninę torfu wysokiego, kory sosnowej i piasku z dodatkiem gleby ogrodowej. Krzewy po posadzeniu wymagają obfitego podlania, które wykonujemy także w czasie letnich okresów suszy.

Niezwykle korzystne jest także ściółkowanie ziemi pod krzewami np. mieloną korą sosnową czy trocinami z drzew iglastych, co dodatkowo zabezpiecza delikatne korzenie przed wysuszeniem latem. Ostatnio coraz większą uwagę zwraca się na korzystny wpływ grzybów mikoryzowych na zdrowotność i odporność roślin wrzosowatych. Takie specjalne szczepionki mikoryzowe stosuje się jednorazowo, są one dostępne w sklepach ogrodniczych. Ponadto różaneczniki warto wzmocnić nawozem wieloskładnikowym. Różaneczniki i azalie nie wymagają cięcia, usuwamy jedynie pędy przemarznięte lub chore. Korzystnym zabiegiem jest usuwanie przekwitłych kwiatostanów, jednak czynność tę należy wykonywać bardzo delikatnie, by nie uszkodzić młodych pędów wyrastających tuż pod takim kwiatostanem.
Zimą gatunki zimozielone warto jest zabezpieczyć przed silnymi mrozami (szczególnie w młodości) kopczykiem z kory sosnowej i okryciem korony np. warstwą agrowłókniny lub słomy. Nie należy do tego celu stosować folii lub innych materiałów nieprzepuszczalnych, gdyż może to prowadzić do poparzenia roślin w czasie późnozimowych słonecznych dni.

Artykuły powiązane

  • Jak często wykopywać cebule kwiatów
    Czy wykopywać i przechowywać rośliny cebulowe i bulwiaste, które zakończyły już kwitnienie? A może jednak zostawić je w glebie? Jak postępować z wykopanymi cebulami, aby zapewnić im prawidłowy wzrost i kwitnienie w…
    Czytaj dalej...
  • Robimy sadzonki bylin
    Sadzonkowanie jest dość mało znanym, choć zwykle łatwym do wykonania sposobem rozmnażania bylin. Jedną z najprostszych metod, którą możemy wykonywać właśnie w czerwcu, jest sporządzanie sadzonek pędowych.
    Czytaj dalej...