GłównaDrzewa i krzewy ozdobneCięcie i formowanie krzewów iglastych

Drzewa i krzewy ozdobne

Lubczyk

Lubczyk - często kojarzy się wyłącznie z rosołem. Można go jednak dodawać i do kartoflanki, zupy pomidorowej oraz jarzynowej. Świeże listki dodajemy do białych sosów, jako zieleninę do sałat i gotowanego bobu. Suszonymi listkami lub korzeniem przyprawiamy ciemne sosy, duszone mięsa i warzywa oraz potrawy z ryb. Lubczykiem naciera się drób przed pieczeniem.

Kędzierzawość

Chorobę tę powoduje grzyb porażający liście, rzadziej kwiaty i owoce. Najbardziej charakterystyczne i widoczne są objawy na liściach, które są porażone już w najwcześniejszych fazach rozwojowych. Porażone liście są silnie zdeformowane, zgrubiałe i kruche. Przybierają początkowo żółte, później karminowe i wreszcie brunatne zabarwienie. Pod koniec czerwca większość porażonych liści opada.
W przypadku bardzo silnego porażenia liści brzoskwiń, co obserwujemy w ostatnich kilku latach, należy przeprowadzić dwa opryskiwania. Pierwsze jesienią po opadnięciu liści - w pierwszych dniach listopada, drugie wiosną w fazie nabrzmiewania pąków (w temperaturze powyżej 6°C). Należy zastosować Miedzian 50 WP lub Syllit 65 WR. Opryskiwanie musi być bardzo dokładne i obfite, ponieważ na korze pędów i łuskach pąków zimują zarodniki grzyba.

Cięcie i formowanie krzewów iglastych

  • środa, 18 lipiec 2012 10:05
  • Tekst:  "Działkowiec"

Cięcie i formowanie krzewów to jedne z podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych. Jednak często boimy się ryzyka i podchodzimy do tego z rezerwą. Formowanie roślin iglastych wymaga precyzji, cierpliwości i umiejętności. Pierwsze próby powinniśmy zacząć od najprostszych form żywopłotowych.

Żywopłoty cięte
Wybierając krzewy na cięte żywopłoty należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach. Krzewy te muszą znosić cięcie bez osłabienia ich wzrostu oraz mieć zdolność regeneracji. Do najlepszych krzewów żywopłotowych należy cis pospolity, w którego możemy uzyskać fantazyjne żywopłoty i zielone rzeźby. Gatunek ten rośnie powoli, znosi zacienienie, ma gęsto rozmieszczone pąki i duże zdolności regeneracyjne. Nieco szybciej rośnie cis pośredni i jest obecnie częściej spotykany w sprzedaży.
Cisy tworzą zwarte, ciemnozielone płaszczyzny, ale tylko wtedy, gdy są cięte. Żywopłot z cisa to wspaniałe tło dla innych roślin, szczególnie tych o barwnych liściach lub jaskrawych kwiatach. Drugim podstawowym gatunkiem jest żywotnik zachodni - czyli popularna tuja. Nadaje się na żywopłoty, a także na figury ogrodowe. W Polsce najczęściej sadzi się liczne odmiany tego żywotnika: Kolumnowe - Kolumna, Szmaragd Stożkowe - Brabant, Sunkist Kuliste - Danica, Gulden, Globe, Hoseri Oryginalne żywopłoty uzyskać można także z świerka pospolitego lub modrzewia europejskiego. Świerki sadzimy w dość gęstej rozstawie (30 do 60 cm). Boczne gałązki zaczynamy przycinać, kiedy żywopłot osiągnie około 1 - 1,5 metra. Cięcie od góry stosujemy, gdy drzewka osiągną pożądaną przez nas wysokość (najczęściej 2 - 2,5 metra). Żywopłot z modrzewia nie jest co prawda zimozielony, ale stanowi ozdobę przez cały sezon dzięki miękkim, jasnozielonym igłom, które jesienią ładnie przebarwiają się na żółto. Modrzewie dobrze znoszą przycinanie, szybko rosną i nie mają zbyt dużych wymagań glebowych.

Terminy i technika cięcia
Cięcie iglaków rozpoczynamy po kilku latach po posadzeniu, wyjątek stanowi modrzew, który przycinamy nisko już po roku. Pierwsze cięcie przeprowadzamy wiosną, przed pojawieniem się nowych przyrostów, drugie można przeprowadzić latem, nie później jednak niż w połowie sierpnia. Cięcie rozpoczynamy od góry, na określonej wysokości, a następnie strzyżemy płaszczyzny boczne. Nożyce prowadzimy od dołu ku górze żywopłotu.

Rzeźby zielone
Żywotniki, cisy, jałowce to najlepszy materiał na żywe figury. Na zielone rzeźby warto użyć odmian o regularnym pokroju (np. stożkowatym, kulistym lub kolumnowym). Na bazie tego kształtu możemy wprowadzać bardziej skomplikowane formy np., spirale, kule lub kilka kul jedna pod drugą. Pamiętajmy, że kształtowanie zielonych rzeźb musi przebiegać stopniowo, a po uzyskaniu odpowiedniej formy trzeba nadal korygować jej kształt. Należy skracać tylko młode pędy, dlatego że starsze gałęzie mogą już nie wytworzyć nowych pędów. Można również nadawać ciekawe kształty starszym krzewom, tworząc „japońskie drzewko". Grubsze gałęzie oczyszczamy z pędów, a na końcach formujemy gęste skupienia pędów.

Cięcie ograniczające wzrost iglaków
Na działce często zapominamy, że sosna czarna, jodła kalifornijska czy modrzew po kilkunastu latach wyrosną na duże drzewa, będą miały 5 - 8 metrów wysokości. Drzewom tym należy ograniczyć wzrost na wysokość i na szerokość. Modrzewiom i jodłom można wysmuklić sylwetki, przycinając gałęzie i tworząc formy kolumnowe, wycinając także wierzchołki. Sosnom przycinamy ostatnie przyrosty, przez co ograniczamy ich wzrost.

Pielęgnacja po cięciu
Cięte krzewy , które corocznie muszą wytwarzać dużo nowych pędów, mają znacznie większe potrzeby pokarmowe. Nawożenie stosujemy wiosną i powtarzamy w czerwcu. Jeśli używamy nawozów wolno działających wtedy nawozimy tylko raz w roku, wiosną. Nawóz ten zaleca się wymieszać z ziemią lub przykryć ściółką. Szczególnie po cięciu żywopłot należy obficie podlać. Dla zmniejszenia przesychania gleby warto ściółkować powierzchnie korą lub żwirem. Bardzo ważne jest podlanie krzewów iglastych jesienią, wtedy lepiej zimują.

Artykuły powiązane

  • Przepisy dot. wycinki drzew
    W dniu 17 czerwca 2017 roku wchodzi w życie część przepisów nowelizujących ustawę z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody, które zaostrzają warunki wycinki drzew. Zmianie ulegają również zasady usuwania…
    Czytaj dalej...
  • Tniemy ozdobne
    Cięcie i prześwietlanie krzewów i drzew jest ważnym wiosennym zabiegiem pielęgnacyjnym. Sadząc kilka lat wcześniej małe i słabo rozkrzewione rośliny, zwykle nie przypuszczaliśmy, że tak szybko się rozrosną.
    Czytaj dalej...