GłównaDrzewa i krzewy ozdobneCzeremcha, jarzębina, tarnina, głóg

Drzewa i krzewy ozdobne

Lubczyk

Lubczyk - często kojarzy się wyłącznie z rosołem. Można go jednak dodawać i do kartoflanki, zupy pomidorowej oraz jarzynowej. Świeże listki dodajemy do białych sosów, jako zieleninę do sałat i gotowanego bobu. Suszonymi listkami lub korzeniem przyprawiamy ciemne sosy, duszone mięsa i warzywa oraz potrawy z ryb. Lubczykiem naciera się drób przed pieczeniem.

Kędzierzawość

Chorobę tę powoduje grzyb porażający liście, rzadziej kwiaty i owoce. Najbardziej charakterystyczne i widoczne są objawy na liściach, które są porażone już w najwcześniejszych fazach rozwojowych. Porażone liście są silnie zdeformowane, zgrubiałe i kruche. Przybierają początkowo żółte, później karminowe i wreszcie brunatne zabarwienie. Pod koniec czerwca większość porażonych liści opada.
W przypadku bardzo silnego porażenia liści brzoskwiń, co obserwujemy w ostatnich kilku latach, należy przeprowadzić dwa opryskiwania. Pierwsze jesienią po opadnięciu liści - w pierwszych dniach listopada, drugie wiosną w fazie nabrzmiewania pąków (w temperaturze powyżej 6°C). Należy zastosować Miedzian 50 WP lub Syllit 65 WR. Opryskiwanie musi być bardzo dokładne i obfite, ponieważ na korze pędów i łuskach pąków zimują zarodniki grzyba.

Czeremcha, jarzębina, tarnina, głóg

  • poniedziałek, 15 sierpień 2016 13:59
  • Tekst:  "Działkowiec"

Czeremcha zwyczajna
Zadomowiła się w lasach liściastych i mieszanych, zwłaszcza nad brzegami wód. Jej wysmukły prosty pień okryty czarno-szarą korą, zakończony jest bardzo charakterystyczną piramidalną koroną. Białe, zebrane w grona kwiaty mają bardzo intensywny wręcz odurzający zapach. Owoce zaczynają dojrzewać już w końcu lipca i w sierpniu. Zawierają cukry, kwasy organiczne (w tym jabłkowy i cytrynowy), sporo garbników i olejek eteryczny. U nas owoce czeremchy, ze względu na mało wyraźny mdły smak, nie są zbyt popularne, ale na Syberii od bardzo dawna produkuje się z nich mąkę czeremchową, którą następnie dodaje się do mąki zbożowej służącej do wypieku m.in. chleba.

Śliwa tarnina
Lubi miejsca nasłonecznione, dlatego też spotkać ją można na skrajach lasów, miedzach, gdzie najczęściej tworzy gęste zarośla. Kwitnie w kwietniu i maju, przed rozwojem liści. Krzew tarniny obficie obsypany kwiatami wygląda jak wielki, biały bukiet, nic więc dziwnego, że bardzo chętnie zlatują się do niego pszczoły. Owoce tarniny, nazywane tarkami lub ciarkami, dojrzewają we wrześniu. Są kuliste, ciemnogranatowe, prawie czarne, pokryte woskowym nalotem. Po dojrzeniu nie opadają, są więc cennym źródłem pokarmu dla ptaków w zimie. Świeże owoce należą do najbogatszych w cukry owoców leśnych, jednakże z uwagi na dużą zawartość kwasów organicznych i garbników mają kwaśny i bardzo cierpki smak. Po przemrożeniu, gdy zmniejsza się zawartość kwasów i garbników, owoce stają się słodsze, a co za tym idzie, smaczniejsze. Tarki zawierają dużo pektyn i barwników antocyjanowych oraz sporo witaminy C. Nadają się na konfitury dżemy marmolady, galaretki i soki. Te ostatnie odznaczają się delikatnym aromatem i pikantnym smakiem. Bardzo popularne są także nalewki i wina przygotowane na bazie owoców tarniny.

Jarzębina
Jej owoce dojrzewają we wrześniu i październiku. Podobnie jak owoce głogu są one od dawna znanym i chętnie stosowanym surowcem dietetycznym i leczniczym. W wielu krajach są bardzo popularną przyprawą stosowaną do ciężkostrawnych i tłustych dań mięsnych. Dodane z kolei do powideł i dżemów z innych owoców, bardzo wyraźnie podkreślają ich smak i aromat. Z owoców jarzębiny przygotowuje się także odżywcze i lecznicze soki, syropy i konfitury. Owoce jarzębiny mają zbawienny wpływ na pracę mięśnia sercowego i naczynia krwionośne. Znane są także ich właściwości moczopędne i odkażające drogi moczowe oraz poprawiające pracę przewodu pokarmowego. Z uwagi na obecność w owocach kwasów organicznych, głównie kwasu askorbinowego (witaminy C), karotenoidów i antocyjanów, w medycynie oficjalnej jarzębinę poleca się przede wszystkim jako środek przeciw awitaminozie a profilaktycznie w arteriosklerozie i chorobie nadciśnieniowej.

Głóg
Występuje w Polsce dość pospolicie. Jego owoce, może ze względu na ich kwaśny i cierpko-gorzki smak, są wciąż jeszcze niedostatecznie doceniane przez ludzi, za to bardzo chętnie zjadane przez ptaki. Zawierają szereg tzw. związków dietetycznych takich jak np. cukry, kwasy organiczne, sole mineralne, flawonoidy. Dojrzałe owoce zebrane po przymrozkach lub przemrożone w zamrażalniku, są doskonałym surowcem do przygotowania soków, kompotów, galaretek, marmolad, dżemów, nalewek, win i wódek. W niektórych krajach suszone i mielone owoce są dodawane do ciasta, z którego przygotowuje się placuszki czy naleśniki. Owoce głogu są także znanym od lat surowcem leczniczym. Mają działanie nasercowe, przeciwreumatyczne, uspokajające, przeciwuczuleniowe oraz moczopędne. Są one zalecane przy bezsenności i nadpobudliwości, używane bywają także przy zatruciach nikotyną, alkoholem i w tak zwanym syndromie powirusowym, czyli przy osłabieniu systemu nerwowego wywołanym przebytymi chorobami wirusowymi, w tym grypie. Przetwory i herbatki z głogu przyspieszają rekonwalescencję po przebytych chorobach, obniżają poziom cholesterolu we krwi i likwidują początkowe stany nadciśnienia. Napar z suszonych owoców głogu pomaga przy szumach w uszach (spowodowanych najprawdopodobniej nadciśnieniem). Najprostszy w przygotowaniu jest napój, który sporządza się z 1 łyżki suszonych i zmielonych owoców zalanych szklanką wrzątku. Parzy się je przez 10 minut, cedzi, i pije 2 razy dziennie po pół szklanki. Dawniej uważano, że "kiedy umysł otępiał, nic tak szybko i skutecznie nie przywracało dowcipu i animuszu jak wino głogowe domowej roboty". Obecnie owoce głogu stosuje się głównie jako lek uspokajający, w stanach przemęczenia i nadmiernej pobudliwości połączonej z bezsennością oraz jako środek przeciwuczuleniowy Dobre są w tych dolegliwościach napary ale najlepsze i najskuteczniejsze są jednak nalewki alkoholowe.

Czy warto je sadzić
Głóg i jarzębina to gatunki, które często spotyka się w parkach i ogrodach. Nie ulega wątpliwości, że wyglądają one bardzo atrakcyjnie, zarówno w okresie kwitnienia jak i owocowania. Dekoracyjnie, szczególnie w okresie kwitnienia, wyglądają również krzewy tarniny. Gatunki te można polecić do sadzenia na działkach, ponieważ są łatwe w uprawie. W warunkach naturalnych rosną na glebach średnio żyznych, a czasem nawet ubogich w składniki pokarmowe (nie znoszą tylko stanowisk podmokłych). Preferują miejsca pełnego nasłonecznienia, ale dobrze rosną również w lekkim zacienieniu. Głóg i tarnina to gatunki doskonale nadające się na żywopłoty. Posadzone w odpowiedniej rozstawie tworzą zwarte szpalery, dają się także formować przez przycinanie. Jarzębina z kolei jest odporna na pyły i spaliny. Gdy posadzi się ją przy ogrodzeniu, będzie zatrzymywała wszelkie zanieczyszczenia komunikacyjne, lecz owoce z takich drzew nie będą nadawały się do spożycia.

Artykuły powiązane

  • Rak bakteryjny drzew
    Rak bakteryjny drzew owocowych jest największym zagrożeniem dla drzew pestkowych owocowych i ozdobnych. Charakterystycznymi objawami są zrakowacenia wraz z wyciekami gumy, które pojawiają się na wszystkich częściach drzewa (na pędach jednorocznych, krótkopędach, gałęziach, konarach oraz pniach. Kora w miejscu infekcji…
    Czytaj dalej...
  • Jarzębiny
    Urzekają pokrojem, ulistnieniem i przede wszystkim owocami, które mogą być również jadalne. Jarząb potocznie nazywany jarzębiną obejmuje gatunki małych i średnich rozmiarów drzew. Ich kwitnienie jest obfite i bardzo dekoracyjne. Kwiaty są białe, zebrane w baldachowate kwiatostany. Jednak największą ozdobą…
    Czytaj dalej...