GłównaChoroby i szkodniki roślinBorówka - choroby grzybowe

Choroby i szkodniki roślin

Lubczyk

Lubczyk - często kojarzy się wyłącznie z rosołem. Można go jednak dodawać i do kartoflanki, zupy pomidorowej oraz jarzynowej. Świeże listki dodajemy do białych sosów, jako zieleninę do sałat i gotowanego bobu. Suszonymi listkami lub korzeniem przyprawiamy ciemne sosy, duszone mięsa i warzywa oraz potrawy z ryb. Lubczykiem naciera się drób przed pieczeniem.

Kędzierzawość

Chorobę tę powoduje grzyb porażający liście, rzadziej kwiaty i owoce. Najbardziej charakterystyczne i widoczne są objawy na liściach, które są porażone już w najwcześniejszych fazach rozwojowych. Porażone liście są silnie zdeformowane, zgrubiałe i kruche. Przybierają początkowo żółte, później karminowe i wreszcie brunatne zabarwienie. Pod koniec czerwca większość porażonych liści opada.
W przypadku bardzo silnego porażenia liści brzoskwiń, co obserwujemy w ostatnich kilku latach, należy przeprowadzić dwa opryskiwania. Pierwsze jesienią po opadnięciu liści - w pierwszych dniach listopada, drugie wiosną w fazie nabrzmiewania pąków (w temperaturze powyżej 6°C). Należy zastosować Miedzian 50 WP lub Syllit 65 WR. Opryskiwanie musi być bardzo dokładne i obfite, ponieważ na korze pędów i łuskach pąków zimują zarodniki grzyba.

Borówka - choroby grzybowe

  • wtorek, 16 sierpień 2016 06:31
  • Tekst:  "Działkowiec"

Podstawowym czynnikiem zdrowotności krzewów borówki wysokiej jest zapobieganie występowaniu chorób grzybowych (profilaktyka). Niektóre patogeny borówki są przenoszone wraz z sadzonkami, dlatego materiał szkółkarski powinien pochodzić z pewnego źródła, być wolny od chorób grzybowych i wirusowych oraz dobrej jakości.


Rozprzestrzenianie się chorób borówki można ograniczyć przez usuwanie chorych i obumarłych pędów, liści oraz owoców, w których zimują różne formy rozwojowe grzybów. Należy wycinać porażone części roślin (wraz z fragmentem zdrowej tkanki) i palić, ponieważ znajdujące się na nich zarodniki grzybów będą stanowiły źródło zakażenia w sezonie wegetacyjnym oraz w przyszłym roku.

Nie wolno dopuszczać do nadmiernego zagęszczenia pędów krzewów, co sprzyja rozwojowi czynników chorobotwórczych. Bardzo ważne jest utrzymanie kwaśnego odczynu gleby oraz właściwe nawożenie i nawadnianie. Duże znaczenie ma wybór odpowiedniego stanowiska pod borówkę, zapewniającego prawidłowy jej wzrost. Rośliny słabe, w zlej kondycji, są łatwiej atakowane przez patogeny oraz częściej uszkadzane przez mróz. Najlepiej uprawiać odmiany mało podatne lub odporne na choroby.

Zgorzel pędów
Występuje głównie na jednorocznych i dwuletnich pędach. W dolnej części pędów, najczęściej wokół śladów po opadłych liściach tworzą się eliptyczne, nekrotyczne plamy od kilku milimetrów do około 5 cm, otoczone czerwono - purpurową obwódką. Powierzchnia zgorzeli stopniowo staje się szara i pojawiają się na niej drobne, czarne, kuliste owocniki grzyba (piknidia). Z piknidiów w czasie deszczu wydostają się zarodniki konidialne, które porażają inne pędy. Kora w miejscu nekroz pęka i łuszczy się. Nekroza kory może objąć cały obwód pędu, prowadząc do jego zamierania. Należy unikać terenów o wysokim poziomie wody gruntowej i ograniczyć nawożenie azotowe.

Zamieranie pędów
Choroba atakuje jednoroczne oraz na starsze pędy borówki. Największe zagrożenie występuje w okresie wiosennym - od pękania pąków do końca kwitnienia. Grzyb zakaża pąki kwiatowe i kwiaty, które zamierają. Z porażonych kwiatów przerasta do pędu, powodując rozlegle brązowe nekrozy, później zmieniające kolor na srebrzysty. Objawy choroby są widoczne w połowie lata. Liście na porażonych pędach przybierają czerwonawe zabarwienie, a silnie porażone pędy zamierają. Grzyb zimuje na porażonych pędach. Infekcjom sprzyjają uszkodzenia mrozowe oraz mechaniczne uszkodzenia kory. Choroba częściej występuje na osłabionych roślinach, co wiąże się z nieodpowiednimi warunkami wzrostu.

Szara pleśń (powoduje grzyb Botrytis cinerea)
Atakuje niezdrewniałe pędy, liście, kwiaty i owoce. Wierzchołkowa część pędu ulega brunatnieniu i charakterystycznemu zakrzywieniu. Zakażone kwiaty brązowieją i zasychają, na liściach tworzą się duże, brunatne plamy nekrotyczne. Owoce stają się miękkie i gniją, zwłaszcza pod koniec zbioru, na ich powierzchni występuje obfity szary nalot.
Zaleca się silne prześwietlanie krzewów poprzez usuwanie obumarłych pędów i nadmiaru młodych pędów, zapobiegać przewilgoceniu gleby. Ważne jest usuwanie wszystkich owoców po zbiorze, gdyż porażone owoce mogą być źródłem infekcji w następnym roku.

Antraknoza
Objawy choroby występują na wszystkich nadziemnych organach borówki wysokiej (pędy, kwiaty, szypułki owocowe, liście i owoce). Początkowo tworzą się drobne, nekrotyczne plamki. Przy silnym porażeniu plamy zlewają się w większe nekrozy, co prowadzi do zamierania porażonych organów. Przy dużej wilgotności powietrza rozprzestrzeniają się zarodniki konidialne grzyba barwy różowołososiowej. Najbardziej groźne są infekcje owoców. Szkodliwość choroby jest duża przy ciepłej i wilgotnej pogodzie w okresie kwitnienia oraz w czasie zbioru owoców - dochodzi wówczas do ich gnicia.
Zaleca się wygrabienie porażonych liści, prawidłowe cięcie prześwietlające zapewniające przewietrzenia krzewów oraz usuwanie porażonych owoców. Przy silnym porażeniu, po zbiorze, opryskiwanie preparatami miedziowymi.

Artykuły powiązane

  • Świdośliwa - owocowy hit
    Ta coraz modniejsza roślina zdobywa uznanie nie tylko ze względu na walory dekoracyjne ale przede wszystkim na smaczne i zdrowe owoce, które można zbierać już w czerwcu.
    Czytaj dalej...
  • Cięcie odmładzające borówki
    Krzewy borówki wysokiej mogą rosnąc i owocować przez wiele lat. Zależy to nie tylko od dobrze przygotowanego stanowiska, dobranej odmiany, ale także systematycznie przeprowadzanych zabiegów agrotechnicznych, w tym cięcia.
    Czytaj dalej...