Choroby i szkodniki roślin

Lubczyk

Lubczyk - często kojarzy się wyłącznie z rosołem. Można go jednak dodawać i do kartoflanki, zupy pomidorowej oraz jarzynowej. Świeże listki dodajemy do białych sosów, jako zieleninę do sałat i gotowanego bobu. Suszonymi listkami lub korzeniem przyprawiamy ciemne sosy, duszone mięsa i warzywa oraz potrawy z ryb. Lubczykiem naciera się drób przed pieczeniem.

Kędzierzawość

Chorobę tę powoduje grzyb porażający liście, rzadziej kwiaty i owoce. Najbardziej charakterystyczne i widoczne są objawy na liściach, które są porażone już w najwcześniejszych fazach rozwojowych. Porażone liście są silnie zdeformowane, zgrubiałe i kruche. Przybierają początkowo żółte, później karminowe i wreszcie brunatne zabarwienie. Pod koniec czerwca większość porażonych liści opada.
W przypadku bardzo silnego porażenia liści brzoskwiń, co obserwujemy w ostatnich kilku latach, należy przeprowadzić dwa opryskiwania. Pierwsze jesienią po opadnięciu liści - w pierwszych dniach listopada, drugie wiosną w fazie nabrzmiewania pąków (w temperaturze powyżej 6°C). Należy zastosować Miedzian 50 WP lub Syllit 65 WR. Opryskiwanie musi być bardzo dokładne i obfite, ponieważ na korze pędów i łuskach pąków zimują zarodniki grzyba.

Choroby papryki

  • wtorek, 16 sierpień 2016 06:22
  • Tekst:  "Działkowiec"

Szkodniki mogą wyrządzać w uprawie papryki (Capsicum annum) dotkliwe straty. Dotyczy to zwłaszcza upraw pod osłonami, gdzie środowisko charakteryzuje się stosunkowo stałą wysoką temperaturą i wilgotnością, sprzyjającymi ich rozwojowi. Większość gatunków żerujących na papryce to szkodniki wielożerne o krótkim okresie rozwoju, dające w sezonie wegetacyjnym wiele pokoleń.

Mączlik szklarniowy - ten pluskwiak równoskrzydły potocznie zwany "białą muszką" jest śnieżnobiałym owadem długości 1,5 mm. Do tuneli i szklarni przedostaje się z rozsadą bądź z blisko położonych upraw. Owady dorosłe i larwy wysysają soki z tkanek, ogładzając rośliny. Larwy i nimfy nie przypominają wyglądem owadów dorosłych, są płaskie, zielonkawe, nimfy tracą odnóża i nieruchomieją przytwierdzone do liści. Maczliki preferują wierzchołkowe części roślin oraz młode liście. Podobnie jak mszyce mączliki wydalają w dużych ilościach rosę miodową (spadź), na której rozwijają się grzyby sadzakowe ograniczające asymilację i oddychanie roślin, co prowadzi do zahamowania wzrostu roślin, powstawania chlorozy liści i obniżenia plonu owoców. Dla ochrony przed mączlikiem należy dezynfekować szklarnie i tunele. Ograniczenie występowania szkodnika można uzyskać przez wywieszenie bezpośrednio po posadzeniu rozsady żółtych tablic lepowych. Zwalczanie chemiczne należy prowadzić zalecanymi insektycydami (np. Actellic 500 EC). Bardzo dobre wyniki w ochronie upraw papryki pod osłonami daje wprowadzenie pasożytniczej błonkówki Encarsia formosa.

Mszyce - papryka jest zasiedlana przez kilkanaście gatunków mszyc (pluskwiaki równoskrzydłe). Najczęściej występujące to mszyca brzoskwiniowa i mszyca ziemniaczana smugowa. Obydwa gatunki są niewielkimi owadami o delikatnej budowie, barwy zielonkawej. Zarówno owady dorosłe, jak i podobne do nich larwy żerują na spodniej stronie liści, pędach, kwiatach i owocach. W wyniku żerowania wzrost roślin ulega zahamowaniu, liście żółkną, a kwiaty i owoce mogą nawet zamierać. Ponadto mszyce wydalają spadź oraz przenoszą choroby wirusowe (np. wirus Y ziemniaka występujący również na papryce). Aby ochronić paprykę przed mszycami należy sadzić rozsadę wolną od tych szkodników oraz rozwieszać w uprawach pod osłonami żółte tablice lepowe. W celu zwalczania szkodników wykonuje się opryski zalecanymi insektycydami (np. Decis) lub w ramach metody integrowanej wprowadzamy owady będące drapieżcami bądź pasożytami mszyc (np. Aphidius colemani).

Wciornastki - znaczenie gospodarcze mają dwa gatunki tych przylżeńców: wciornastek tytoniowiec (dorosły owad ma barwę zmienną od jasnożółtej do brunatnej, długość ok. 1 mm) i wciornastek zachodni (dorosły owad barwy żółtawej ma długość 1,2-1,8 mm). Larwy i owady dorosłe żerują na wszystkich nadziemnych częściach papryki wysysając z rośliny soki. W miejscu uszkodzonych komórek pojawiają się małe, srebrzyste cętki, stopniowo zlewające się. Żerowanie wciornastków prowadzi do żółknięcia, brunatnienia i deformacji blaszek liściowych. Duże nasilenie szkodników może doprowadzić do zniekształcenia zawiązków owoców a nawet do opadania pąków kwiatowych i młodych owoców. Na owocu powstają lekko wklęsłe, srebrzyste plamki a skórka w tym miejscu pęka i korkowacieje. Wciornastki przenoszą również choroby wirusowe (np. TSWV). Bezpośrednio po zauważeniu szkodnika na roślinach lub niebieskich tablicach lepowych należy rozpocząć opryskiwanie roślin zalecanym insektycydami (np. Alfazot 050 SC) lub wprowadzać drapieżnego roztocza (Amblyseius cucumeris) a przy dużym nasileniu szkodnika dodatkowo wprowadzić drapieżnego pluskwiaka (Orius insidiosus lub Orius laevigatus). Po zakończeniu zbiorów należy usunąć i zniszczyć wszystkie resztki roślin.

Przędziorki - w uprawie papryki duże znaczenia gospodarcze mają dwa gatunki tych roztoczy: przędziorek chmielowiec występujący zarówno w uprawach polowych jak i pod osłonami oraz przędziorek szklarniowiec obserwowany tylko pod osłonami. Są one drobnymi roztoczami, długości poniżej 0,5 mm. Dorosłe osobniki przędziorka chmielowca są żółtawozielone z ciemnymi plamami po bokach ciała, zaś przędziorka szklarniowa są wiśniowoczerwone. Dorosłe osobniki i larwy wysysają soki, powodując powstawanie na liściach jasnych punktów, które z czasem łączą się. Powierzchnia między nerwami liścia żółknie, później brunatnieje i zamiera. Na dolnej stronie liści, w miejscach żerowania wytwarzają charakterystyczną przędzę (pajęczynki). Przędziorki uszkadzają także pąki kwiatowe, kwiaty, młode owoce papryki, które się zniekształcają, a na starszych skórka się odbarwia i korkowacieje. Ochrona przed przędziorkami polega na usuwaniu i niszczeniu resztek roślin, odkażaniu podłoża, konstrukcji tunelu bądź szklarni oraz narzędzi i sprzętów. Należy wysadzać wolną od szkodnika rozsadę, a w przypadku stwierdzenia dwóch porażonych liści na 10 m2 uprawy papryki przystąpić do zwalczania przędziorków stosując Agricole koncentrat lub Agricole spray. Można też w ramach metody integrowanej wprowadzać drapieżne roztocza (np. Phytoseiulus persimilis).

Artykuły powiązane

  • Papryka w ośmiu krokach
    Warzywo to nie ma u nas tak długiej tradycji uprawy jak inne, dawno znane gatunki. Dlatego warto wiedzieć co robić, aby uzyskać jego dobre plony.
    Czytaj dalej...
  • Zapylanie
    PomidorDbałość o dobry plon pomidorów w zasadzie zaczyna się już od momentu produkcji rozsady (powinna być jak najlepszej jakości) poprzez właściwy wzrost roślin, prawidłowy przebieg procesu wytwarzania kwiatów, kwitnienia, owocowania. Aby rośliny wytworzyły oczekiwaną ilość gron kwiatowych i owoców, wymagają…
    Czytaj dalej...