W zależności od gatunku i odmiany łodygi roślin mogą mieć barwę: zieloną, żółtą, czerwoną. czarną, a czasem paskowaną. Cechą bambusów jest odmienna barwa młodych pędów, które są czerwone, a starsze żółte. Są też odmiany o dekoracyjnych liściach z jasnym paskowaniem lub obrzeżeniem. Tajemniczą cechą bambusów jest kwitnienie. Niektóre gatunki kwitną corocznie, inne raz na kilkadziesiąt lat.

Jak uprawiać:

  • Większość preferuje słońce lub lekki cień. Za najbardziej przydatny do głębokiego cienia należy uznać rodzaj Sasa.
  • Stanowisko powinno być osłonięte od nadmiernego wiatru, aby nie szkodził on roślinom w zimie.
  • Najlepiej rosną na glebach przepuszczalnych, dobrze zdrenowanych, zasobnych w składniki pokarmowe, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego. Ważne jest, aby podłoże było stale lekko wilgotne, lecz nie mokre. Nadmiar wody może doprowadzić do gnicia kłączy i korzeni. Natomiast niedobór skutkuje słabszym wzrostem.
  • Wymagają corocznego cięcia sanitarnego. Zabieg ten polega na odcięciu starych, obumarłych i nieatrakcyjnych pędów. Cięcie wykonujemy nieco powyżej węzła nie pozostawiając długiego odcinka łodygi, gdyż ten i tak obumrze i będzie wyglądał nieestetycznie.
  • Lubią intensywne nawożenie. Pierwsze na przełomie marca i kwietnia (przed rozpoczęciem wzrostu), drugie wczesnym latem (na przełomie maja i czerwca), a trzecie wczesną jesienią (wrzesień). Nie powinny być nawożone w pierwszym roku po posadzeniu.
  • Do ogrodów powinniśmy wybierać jedynie bambusy, które w naszym klimacie mogą przetrwać zimę. Mimo mrozoodporności warto je zabezpieczyć przed mrozem – podstawę pędów obsypać warstwą ściółki (co najmniej 10 – 15 cm), a pędy związać i owinąć białą agrowłókniną.